Aller au contenu

Charles Baudelaire (1821-1867)

Franciscae meae laudes

LXII · Les Fleurs du mal (1868) · Spleen et idéal

Novis te cantabo chordis,O novelletum quod ludisIn solitudine cordis.

Esto sertis implicata,O fœmina delicataPer quam solvuntur peccata !

Sicut beneficum Lethe,Hauriam oscula de te,Quæ imbuta es magnete.

Quum vitiorum tempestasTurbabat omnes semitas,Apparuisti, deitas,

Velut stella salutarisIn naufragiis amaris…Suspendam cor tuis aris !Piscina plena virtutis,Fons æternæ juventutis,Labris vocem redde mutis !

Quod erat spurcum, cremasti ;Quod rudius, exæquasti ;Quod debile, confirmasti !

In fame mea taberna,In nocte mea lucerna,Recte me semper guberna.

Adde nunc vires viribus,Dulce balneum suavibusUnguentatum odoribus !

Meos circa lumbos mica,O castitatis lorica,Aqua tincta seraphica ;

Patera gemmis corusca,Panis salsus, mollis esca,Divinum vinum, Francisca !

Thèmes : Amour Foi et spiritualité

Pas encore de note · connectez-vous pour noter

Domaine public. Texte : Wikisource, d'après l'édition Michel Lévy Frères, 1868, dans l'orthographe de cette édition.

Charles Baudelaire Tous ses poèmes, et sa biographie

Aucun commentaire

Connectez-vous pour laisser un commentaire, ou créez votre site, c'est gratuit.